Op reis met 'vreemden'? Jente deed het

Met wie kom ik terecht?

“Ik vond het in het begin best spannend”, zegt Jente, die met Trail Markers de reis naar het Oostenrijkse Grossarltal maakte. “Wie zijn die anderen? Klikt het wel? Hebben we iets met elkaar te bespreken?” Ze kende niemand en zou ineens dagenlang met dezelfde mensen op pad zijn.

Die twijfel verdween snel. Iedereen had tenslotte bewust voor dezelfde actieve reis gekozen. “Je merkt al heel snel dat er een connectie is met groepsgenoten. Mensen willen uiteindelijk hetzelfde. Dat schept een band.”

Dat betekende niet dat iedereen hetzelfde was. Juist niet. Jente kwam mensen tegen die anders naar het leven keken en die ze in haar dagelijks leven waarschijnlijk nooit had ontmoet. Dat bleek eerder een pluspunt dan iets om tegenop te zien.

Je merkt al snel dat er een connectie is met groepsgenoten

“Van tevoren maakte ik me druk over hoe ik in de groep zou liggen, maar dat bleek eigenlijk voor iedereen te gelden. Gelukkig klikte het direct. Het was helemaal geen issue.”

De eerste kennismaking begon trouwens al vóór Oostenrijk. In een groepsapp konden de reizigers alvast namen en gezichten leren kennen, vragen stellen over kleding en wandelgear en afspraken maken over bijvoorbeeld carpoolen.

Samen grenzen verleggen

Ook onderweg leverde de groep meer op dan alleen gezelschap. Mensen deelden ervaringen, hielpen elkaar en verlegden gezamenlijk hun grenzen. Volgens Jente stel je je bovendien sneller open wanneer je niet één vaste vriend of vriendin naast je hebt.

“Dat helpt om uit je comfortzone te komen.” Precies daarin zat voor haar een belangrijk verschil met reizen met mensen die ze al jaren kent.

De reisleider gaf daarnaast rust en vertrouwen. Jente leerde meer over het gebied en de cultuur, maar kreeg tijdens het wandelen ook heel praktische tips. Soms zat het verschil juist in iets kleins.

“Bij een afdaling kreeg ik bijvoorbeeld het advies om mijn knieën meer te buigen. Dat klinkt misschien random, maar het heeft mij serieus geholpen. Ik liep daarna een stuk comfortabeler.”

Plekken die je zelf voorbij zou lopen

En dan waren er natuurlijk de bergen zelf. Jente was vooraf enigszins sceptisch over reisorganisaties die beloven je van de gebaande paden te brengen. In het Grossarltal merkte ze dat die belofte voor haar dit keer wel degelijk betekenis kreeg.

“We hebben vaak van die wow-momenten gehad. De groep stond soms echt versteld van de plekken waar we heen gingen. Ik heb schitterende plekken gezien die ik zelf waarschijnlijk niet had gevonden.”

Tegelijkertijd hoefde ze zich onderweg weinig bezig te houden met routes, accommodaties of de vraag of ze wel de goede afslag had genomen. Daardoor bleef er volgens haar meer aandacht over voor het wandelen zelf en voor de omgeving.

Zelfs voor het inpakken was er vooraf al houvast met een paklijst. En na een actieve dag wist ze dat de accommodatie geregeld was en ze kon aanschuiven voor het eten.

Je reist met een groep, maar je zit nergens aan vast

Vrijheid binnen het programma

Een andere twijfel zat in het programma. Want: ‘groepsreis’ klinkt al snel alsof iedereen van ontbijt tot avondeten precies hetzelfde doet. “Daar was ik vooraf wel een beetje huiverig voor. Moet ik echt de hele week het programma volgen?”

Ook dat bleek mee te vallen. Rond de gezamenlijke activiteiten was ruimte om zelf keuzes te maken. Op een van de dagen trok bijvoorbeeld een deel van de groep richting Salzburg, terwijl anderen in de bergen bleven voor een extra hike.

“Je zit dus nergens aan vast.” Voor Jente maakte juist die combinatie het prettig: samen op pad wanneer dat iets toevoegt, zonder dat iedere minuut van de reis collectief ingevuld hoeft te worden.

Van onbekenden naar vrienden

Overdag samen kilometers maken, een almhut binnenlopen, leuke gesprekjes voeren en aan het einde van de dag neerploffen met iets te drinken: juist die momenten bleven hangen.

“Hiken in de bergen kan pittig zijn, maar wat blijft hangen is de lol die je samen hebt. Na afloop een biertje aan de bar, de dag doornemen en ontspannen. Het is fijn om de dag zo samen af te sluiten. Nog even wat ervaringen te delen.”

Precies daarin zit voor Jente uiteindelijk de kracht van haar eerste groepsreis. Ze vertrok met mensen die ze niet kende en kwam terug met gedeelde verhalen die zonder die groep nooit waren ontstaan.

“Het stukje angst om zo’n avontuur aan te gaan begrijp ik nog steeds heel goed”, lacht ze. “Maar vanuit mijn eigen ervaring durf ik nu te zeggen: doe het gewoon. Iedereen blijkt dezelfde twijfels te hebben, maar zo’n groep voelt al heel snel fijn en vertrouwd.”

Mijn ervaring: doe het gewoon!